Niedziela 17 grudnia 2017
Style zostały opracowane przez PSPD

Czerwone Flandryjskie

Piwo o głęboko czerwono-brązowym, bordowym kolorze, w smaku i aromacie przypominające czerwone wino. Piwo górnej fermentacji, dojrzewane w drewnianych beczkach, gdzie końcowy etap fermentacji przebiega z udziałem różnych drobnoustrojów, takich jak lactobacillus, pediococcus, brettanomyces i acetobacter. Przez wieki, tradycyjnym piwem w Zachodniej Flandrii było ciemne, kwaskowate piwo, dojrzewające w dębowych beczkach w browarze. Ten sposób produkcji zachował się za względu na bliskość francuskich producentów czerwonego wina (Burgundia) i łatwość pozyskiwania używanych beczek po winie, w których następnie dojrzewane było piwo. W XIX wieku wprowadzono dojrzewanie w dużych drewnianych kufach oraz mieszanie piwa 18 miesięcznego z 10 miesięcznym. Przypisuje się to Eugene Rodenbach, który te techniki miał przywieźć z Anglii.

Parametry:

Ekstrakt początkowy 12,0-16,0 º Blg
Ekstrakt końcowy 2,0-3,5 º Blg
Zawartość alkoholu: 4,5-7,0 % obj.
Goryczka: 0-10 IBU
Barwa: 24-42 EBC

Surowce i technologia: Tradycyjnie najczęściej stosowany jest słód wiedeński, monachijski z domieszką pilzneńskiego, nie duże ilości słodów karmelowych oraz ok. 20% grysu kukurydzianego lub niesłodowanej pszenicy. Ten dodatek wspomaga prawidłowy rozwój wszystkich drobnoustrojów biorących udział w fermentacji. Chmiel europejski lub angielski o niskiej zawartości alfakwasów. Drożdże o dużej produkcji estrów owocowych. Po fermentacji głównej piwo staczane jest do drewnianych beczek lub kuf, gdzie następuje fermentacja spontaniczna z udziałem drobnoustrojów wegetujących w drewnie. Następnie miesza się partie dłużej dojrzewające z młodszymi. W warunkach domowych po głównej fermentacji należy piwo zlać na fermentację cichą dodając drożdży dedykowanych do kwaśnych piw flandryjskich np. WY 3763 Roeselare Ale Blend oraz dodać kostki lub chipsy dębowe.

Barwa: ciemnoczerwona lub brązowa z czerwonym odcieniem, klarowna.

Piana: niska lub średnia, nietrwała.

Aromat: złożony i bogaty. Nuty octu balsamicznego przeplatają się z nutami czerwonych owoców takich jak porzeczki, maliny, poziomki, truskawki, wiśnie. Wyraźne nuty winne. W tle słodowy aromat czarnego chleba. Zapach może być dopełniony nutami tytoniu, wanilii, marmolady, suszonych śliwek. Zapach starego chmielu (kwas izowalerianowy) oraz podpuszczkowy ( kwas masłowy) są niepożądane.

Smak: Średnia do duża kwaśność skontrowana nutami karmelowymi ewentualnie posmakiem wanilii, które często dają wrażenie słodkawego finiszu, ale nie wyraźnie słodkiego. Kwaśność jest octowa i cytrusowa. Często występuje wyraźna nuta słodowa kojarząca się ze smakiem czarnego chleba. Bogactwa smaku dopełniają nuty winne i czerwonych owoców. Wyraźne nuty pochodzące od leżakowania w drewnie: garbnikowe, dębowe.

Goryczka: bardzo niska

Odczucie w ustach: Średnio niska do średniej pełności, średnie nagazowanie. Często sprawia wrażenie kremowego na języku. Może być lekko ściągające od tanin pochodzących z dębowych beczek.

Ogólne wrażenie: Piwo o czerwonej barwie, wyraźnie kwaśne. Leżakowanie w beczkach po czerwonym winie nadaje mu złożonego charakteru w smaku i aromacie podobnego do czerwonego wina.

Przykłady komercyjne: Rodenbach Grand Cru, Duchesse de Bourgogne, Queue de Cherrue Brune, Bacchus Vlaams Oud Bruin, Petrus Oud Bruin.